Nog even en dan is het klaar met de peuterpraat. Over een paar maanden is de kleine man namelijk een echte kleuter, is hij vier jaar oud en gaat hij naar school. De peuterpraat van de kleine man, waar ik af en toe enorm om kan lachen, zal dan kleuterpraat worden. Waar ik hoogstwaarschijnlijk nog net zo hard om kan lachen. De peuter wordt een kleuter maar blijft hetzelfde grappige jongetje. Sinds de kleine man kan praten hou ik zijn, soms hilarische, vaak bijzondere uitspraken en versprekingen bij. Laatst vroeg hij mij waar mijn bumpers zitten. Euh…

Peuterpraat

Ik hou ervan, die grappige versprekingen, heerlijke logica of echte doordenkers. Iedereen die kleine kinderen heeft of kent zal ze wel eens gehoord hebben. Elke ouder heeft wel wat anekdotes over grappige gesprekjes met de kinderen. Zo noemde mijn moeder, (sorry mam) een krukje vroeger een ‘kutje’. Pardon my french. Noemde ik een cabrio, een ‘auto met een open gedakje’. En hoor je menig kind zeggen dat ze kunnen fietsen ‘met losse handen’. Ken jij ze ook nog? Je grappigste versprekingen als kind? Onze kleine man kan er ook wat van.

Aardrijkskunde en Natuurkunde

Voor het slapen gaan hebben de peuter en ik altijd een klein ritueeltje. Een boekje lezen, liedje zingen en even kletsen. Zoals elke peuter, probeert hij het moment van slapen zo lang mogelijk te rekken. Als ik op wil staan om weg te gaan heeft de peuter dan ook nog wat prangende vragen. Meestal zijn dit ingewikkelde vragen en moet ik heel hard graven naar mijn kennis over aardrijkskunde of natuurkunde. ‘Waar is de zon als de maan er is?’, ‘Waar komt bliksem vandaan?’, ‘Hoe komt de lava uit de vulkaan?’ Je begrijpt dat ik me daar niet zo makkelijk vanaf kan maken en stiekem denk ik dat hij dat ook weet. Lekker lijntrekken voor het slapengaan.

Mama, waar zitten jouw bumpers?

Laatst hadden we weer zo’n gesprekje voor het slapen gaan. Dit keer vroeg hij zich af waarom we wenkbrauwen hebben. Er werd wat in mijn ogen geprikt en ik vertelde over wimpers en wenkbrauwen. Ik wees zijn wenkbrauwen aan, hij  voelde even aan de haartjes van zijn ogen en vroeg wat dat dan waren. Dus ik vertelde braaf dat dat zijn wimpers zijn. Er werd weer wat in mijn ogen geprikt en aan mijn wenkbrauwen geplukt. (Ideaal, dat scheelde mij weer wat gepruts met een pincet.) Hij liet het allemaal even bezinken en na een bedenkelijke blik, vroeg hij; “Mama, waar zitten jouw bumpers?” Euh… ik keek wat naar beneden. Nee, het leek me stug dat hij die bedoelde. En wat een bijzondere wending van haar naar bumpers. Toen ging het lampje branden; ‘aha! Hij bedoelt mijn wimpers!’ Ik moest natuurlijk al onwijs hard lachen en wees vervolgens braaf mijn eigen wimpers aan. Ik moet hem nageven dat ik het een heerlijke verspreking vond. Hij was zich zelf van geen kwaad bewust. Ik gaf meneer nog een kus en vrij snel daarna viel hij in een diepe slaap.

Wat waren jouw leukste versprekingen als kind? En van je kind(eren)?

handtekening

 

 

4 Comments on Peuterpraat; “mama, waar zitten jouw bumpers?”

  1. Charlotte
    2 februari 2016 at 14:19 (2 jaar ago)

    Heerlijk zijn die kinder uitspraken! Toen ik ging trouwen vroeg een kind aan mij of ik dan ook zo’n slabber op mijn hoofd zou doen haha 🙂

    Beantwoorden
    • Bianca
      5 februari 2016 at 15:03 (2 jaar ago)

      Haha, en had je een slabber op?

      Beantwoorden
    • Bianca
      5 februari 2016 at 15:04 (2 jaar ago)

      Geweldig! Die ga ik onthouden haha

      Beantwoorden

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment *






CommentLuv badge