Gisteren was het alweer vijf jaar geleden dat we in het huwelijksbootje stapten. In deze vijf jaar is er veel veranderd. Zo zijn we verhuisd, hebben we een zoontje gekregen en wachten we nu op ons dochtertje. Grote gebeurtenissen in vijf jaar. Gisteren vierden we onze trouwdag met z’n drietjes.

Zeven uur ’s ochtends kwam onze kleine man de slaapkamer in stuiteren. Hij had met oma iets moois gemaakt en vroeg elke dag of hij het cadeautje al mocht geven. Vrijdagochtend mocht het dan eindelijk. Meneer dook onder ons bed, zijn verstopplek voor cadeautjes, en kwam weer tevoorschijn met een heel mooi ingepakt cadeautje. Hij had een grote tekening gemaakt, met een foto, hartjes en kusjes voor papa en mama. Heel lief. Meneer was bijzonder trots op zijn knutselkunsten en we hebben de tekening snel een plekje gegeven in de eetkamer. Ook de echtgenoot had zijn best gedaan. Een hele grote bos rode rozen. Ik hou ervan!

trouwdag

Aangezien mijn buik op knappen staat, zwangerschapstechnisch dan, werd er niet van uit gegaan dat ik iets geregeld had. Maar niets was minder waar.
Ik was voorbereid! Enkele weken geleden had ik nog de stille hoop dat ik misschien al in het ziekenhuis zou liggen. Ik had bedacht dat ik maar vast vooruit moest werken zodat ik toch iets kon geven op onze trouwdag. Tussen de bedrijven door, als de kleine en de grote man even niet in de buurt waren, heb ik lekker zitten knutselen. Ik maakte van een stock pokerkaarten een boekje. Daarin zette ik 52 redenen waarom ik van de echtgenoot hou.
Ik kan je vertellen dat dat niet meevalt. Het is zo makkelijk om in algemeenheden te vallen, maar dan houd de inspiratie bij mij snel op. Dus ik ben achter de laptop gaan zitten en als een wilde gaan tikken. Alle algemeenheden toespitsen en ontleden. Op een gegeven moment was ik op dreef en had ik zelfs teveel redenen. Hoppa, goed bezig! Ik kan je vertellen dat mijn cadeautje goed in de smaak viel.

trouwdag

’s Middags zijn we nog even gaan lunchen met zijn drieΓ«n. Al waggelend door de drukte van de feestweek. Gezellig lunchen en weer waggelend terug. Vervolgens had ik een paar uur nodig om bij te komen, ik heb erg veel last van mijn bekken dus dit uitje was wel weer de max voor vandaag. Maar ach, we hebben al met al een fijne dag gehad.

Nu weer rustig aan want het beloofd een warme dag te worden. Het kan me normaal niet warm genoeg zijn, maar met deze dikke buik vind ik het iets minder grappig. Mak aan dus en wachten op de komst van onze spruit.

Doen jullie altijd iets speciaals op je trouwdag of andere jubileumdag?

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment *






CommentLuv badge