Vandaag was het zo ver. Wij beleefden een eerste keer en ik moest er verschrikkelijk om lachen. Het was waarschijnlijk totaal niet pedagogisch verantwoord maar het kwam zo onverwacht. Ik probeerde mijn lach nog in te houden maar ik kon er echt niets aan doen. De eerste keer was gewoon zo ontzettend grappig.

De eerste keer..

..dat onze peuter boos riep; “Papa en mama, jullie zijn stom”.

Meneer had een drukke middag achter de rug op de peuterspeelzaal en kwam uitgelaten weer thuis. Waar hij enkele weken geleden nog helemaal gesloopt was na een middag spelen, gaat die vlieger nu niet meer op. Onze kleine man komt gewoon met energie voor tien terug van de peuterspeelzaal. Er moest dus gelijk actie ondernomen worden. Er was echt geen tijd om even wat te drinken en bij te komen. Nee, mama moest gelijk mee spelen. Ik kon hem nog even zo ver krijgen om lekker rustig te knutselen maar dit was van korte duur. De krat met Toet Toet Auto’s moest al snel naar beneden. Binnen enkele minuten was de speelhoek bezaaid met treindelen en wegen. Allemaal geen probleem zolang hij er dan ook maar lief mee speelt. Spelen deed hij wel, dat was het probleem niet. De kleine man had zijn volume-knop echter helemaal open gedraaid. De oerkreten en gillen vlogen om mijn oren. Ik liep nog net geen gehoorbeschadiging op. Onze kleine dame lag nietsvermoedend te slapen in de draagdoek maar zelfs zij keek af en toe op van de herrie. Ik had al 385 keer een poging gedaan om meneer wat rustiger te laten spelen. Ik probeerde hem ervan te overtuigen dat spelen net zo leuk is wanneer je minder hard gilt. Hij was het hier echter niet mee eens of had gewoon poep in zijn oren. Persoonlijk denk ik dat laatste.ย  Ook waarschuwen deed het volume niet dalen. Zo jammer.
Terwijl ik overwoog om dan maar oordopjes in te doen kwam de echtgenoot naar beneden. Ook hij probeerde nog eens om de peuter te laten stoppen met gillen en oerkreten uitroepen. Aangezien ook dit weinig effect had werd ik boos. Toen gebeurde het. Meneer ging op de grond zitten en riep; “Papa en mama, jullie zijn stom!” Om zijn uiting van onvrede meer kracht bij te zetten zong hij er ook nog een liedje bij. “Papa en mama zijn stohoommm!”

In eerste instantie klapperde ik met mijn oren. Dit was namelijk de eerste keer dat hij zoiets zei. Vervolgens moest ik gewoon echt heel hard lachen. Ik probeerde dit wel te doen met mijn rug naar de kleine man toe maar ik ben bang dat hij het wel door had. Lekker pedagogisch verantwoord, hรจ?! Ach, ik verwacht dat dit ook echt niet de laatste keer is. Dus ik kan er dan maar beter hartelijk om lachen. De volgende keer ben ik er dan op voorbereid. Eerst maar eens nadenken over een gevat antwoord.

Overigens ging hij na het eten gewoon wel weer lekker verder met herrie maken. De gouden oplossing heb ik nog niet gevonden. Hopelijk staat de volumeknop vandaag wel weer wat lager.

Zeggen jullie peuters ook wel eens iets ‘lelijks’ tegen je? Hoe reageer je dan dan op?

4 Comments on De eerste keer..

  1. Janette
    29 september 2015 at 20:02 (2 jaar ago)

    Ik weet nog dat ik dan zei dat je dat mag zijn, stom, vanaf het moment dat je papa en mama word. Jullie warenbgroter en zeiden t toen ook wel eens. En datcwas natuurlijk ook weer een STOM antwoord. ๐Ÿ˜€ lol

    Beantwoorden
    • Bianca
      29 september 2015 at 20:06 (2 jaar ago)

      Haha ja inderdaad. Ik kan me wel herinneren dat ik dat een bijzonder stom antwoord vond. haha

      Beantwoorden
  2. Vlijtig Liesje
    29 september 2015 at 10:44 (2 jaar ago)

    Voor mij is de peuterleeftijd een tijdje geleden maar ik denk het vast wel. Het ligt er denk ik aan wat ze precies zeggen hoe ik er op zou reageren.
    Vlijtig Liesje onlangs geplaatst…KledinghangersMy Profile

    Beantwoorden
    • Bianca
      29 september 2015 at 20:06 (2 jaar ago)

      Ja dat is ook zo hoor. Ik was nu vooral een beetje verbijsterd haha

      Beantwoorden

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment *






CommentLuv badge