Je zal het maar hebben; een zwangerschapsverslaving. Nee, geen paniek, ik ben niet zwanger er daar ook zeker niet verslaafd aan. Wel heb ik een enorme verslaving overgehouden aan mijn zwangerschappen. Eén die ik vóór mijn zwangerschappen echt niet had en waar ik nu gewoon niet vanaf kom. Of dit nodig is en wat mijn guilty pleasure is lees je hier. Ook vroeg ik andere mama’s naar hun zwangerschapsverslaving.

Je zal het maar hebben; zwangerschapsverslaving

Vraag het eens aan zwangere vrouwen of moeders in je omgeving en ze hebben bijna allemaal wel een zwangerschapsverslaving (gehad). Op een bepaald moment in de zwangerschap krijgen veel vrouwen opeens een enorme drang naar bepaalde voeding. Vaak zijn dit ook nog eens producten die ze vóór hun zwangerschap nooit aten of zelfs niet eens lustten. Maar zodra de hormonen toeslaan kun je deze vrouwen midden in de nacht wakker maken voor de gekste dingen. Ik had hier ook last van en het is nog steeds niet over.

Komkommers voor en komkommers na

In mijn eerste zwangerschap kreeg ik de laatste maanden opeens een enorme behoefte aan komkommers. Voordat ik zwanger was at ik ze nooit. We hadden ze zelfs bijna nooit in huis. Maar toen de hormonen eenmaal ingeslagen waren at ik elke dag minimaal één komkommer. Wel geschild en in plakjes, anders hoefde ik ze niet. Na die zwangerschap was de drang weer helemaal verdwenen tot ik zwanger werd van de kleine meid. In eerste instantie dacht ik nog dat een zwangerschapsverslaving me bespaard bleef maar na een maand of zes kreeg ik weer enorme behoefte aan komkommers. Ik kon ze zelfs ruiken. Inmiddels is de kleine meid bijna 5 maanden en eet ik nog steeds een komkommer per dag. Heel apart. Maar ach er zijn ergere verslavingen, dus voorlopig vind ik dit wel prima.

zwangerschapsverslaving

Mosterd, slagroom en haring

Nee, niet in bovenstaande combinatie maar wel in andere combinaties. Ik vroeg wat moeders naar hun zwangerschapsverslavingen. Het is toch grappig in te lezen.

Zo kon je Bregje blij maken met slagroom. En eigenlijk is dat nooit meer overgegaan.
“Cake met slagroom en hagelslag, browniepudding met slagroom, eigenlijk gewoon slagroom dus En het is nooit meer over gegaan.”

Liset ging onder andere voor gebakken ei. Iets wat ze vóór haar zwangerschap niet eens lustte.
“Voordat ik zwanger was van de eerste, nu inmiddels 6, lustte ik geen gebakken ei. Toen ik ineens zin had in een gebakken ei met ui en kaas wist ik dat ik zwanger was. Nog steeds vind ik het erg lekker. Bij de tweedee zwangerschap was ik helemaal weg van bolognese chips maar dan alleen de bolognese van Albert Heijn, haha, kan t nu niet meer ruiken of zien haha.”

Ik moet er persoonlijk niet aandenken, maar Kelly was gek op haring. Al vond ze het wel enorm stinken.
“Ik was gek op vis, vooral haring, maar als ik bij de visboer stond dan ging ik over mijn nek van de geur van al die vis soorten. Dus moest iemand anders het voor me halen dat was bij beide zwangerschappen. Die afschuw van de geur heb ik trouwens wel gehouden..
En bij de eerste was ik gek op chocolade (was een meisje ) en dat at ik best veel maar dat kan ik nu doseren.”

Bij sommige moeders wisselde de verslaving per zwangerschap, zoals bij Linda.
“Bij de eerste heb ik me het schompes gegeten aan Dummies en fruit Mentos. Bij de tweede móest ik simpelweg iedere dag bolognese chippies eten. Bij de derde was het wantan soep en droge nasi met extra sambal wat de klok sloeg en bij de vierde had ik een enorm zwak voor überhaupt alles wat ook maar enigszins eetbaar leek.
Al die cravings die ik had zijn dingen die ik nog steeds super lekker vind, maar ik hoef geen hele rol fruit Mentos meer na het eten en die zak bolognese chippies kan ik nu rustig 3 dagen mee doen in plaats van 3 zakken per dag (ja, echt) naar binnen te werken. En die soep en nasi hoef ik ook geen 4 keer in de week meer, en al helemaal niet meer als toetje na mijn normale eten.”

Miriam ging voor een combi die ik enorm vind stinken.
“Pindakaas op rijstwafels!!!!!”

Ook een toestand. Steeds ergens zin in hebben waar je eigenlijk niet tegen kan. Het overkwam Linda.
‘Ik had ontzettende behoefte aan jus d’orange. Het liefst vers… probleem was alleen dat ik daar juist echt misselijk van werd. Dat was dus wel erg lastig, ergens zin in hebben en weten dat je er daarna echt niet blij van gaat worden. Paar keer toch aan toegegeven hahaha.”

Het komt wel goed..

Zo zie je maar dat het best wel goed komt met de zwangerschapsverslaving. Het kan altijd gekker. 😉 Tsja, en als je er niet vanaf komt moet je er maar het beste van maken. Zo, ik neem nog een komkommertje.

Heb jij een zwangerschapsverslaving (gehad)? Ben je er vanaf gekomen?

handtekening 

8 Comments on Je zal het maar hebben; zwangerschapsverslaving

  1. Nathalie
    16 januari 2016 at 23:44 (2 jaar ago)

    Al eens geschreven volgens mij… maar raketjes, en niet één of twee per dag, maar werkelijk een aantal dozen per week!
    Nathalie onlangs geplaatst…Logo voor Veusteveul.nlMy Profile

    Beantwoorden
    • Bianca
      18 januari 2016 at 15:03 (2 jaar ago)

      Haha, zat je vriezer dan niet enorm vol?

      Beantwoorden
  2. Linda
    16 januari 2016 at 08:51 (2 jaar ago)

    Haha, geweldig om dit zo op een rijtje te zien. Nu snap ik wel waarom mannen ons als we zwanger zijn nog raarder vinden dan normaal!

    Beantwoorden
    • Bianca
      18 januari 2016 at 15:06 (2 jaar ago)

      Ja die hormonen doen wat met ons haha

      Beantwoorden

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment *






CommentLuv badge