Dinsdag was ik een dagje naar Plaswijckpark met de kinderen. Na een rondje Dierenwijck en wat buitenspeeltuinen gingen we naar het Huis in de Heuvel. Een unieke binnenspeeltuin waar kinderen door kasten kunnen klimmen, Engelse drop torens kunnen bouwen en kunnen springen op een hemelbed. De kleine man was heerlijk aan het spelen. Op een gegeven moment was er een jongetje die mijn kleine man bang probeerde te maken. Mijn peuter verbaasde me door hier heel onverwacht op te reageren. Peuterlogica, ik hou ervan.

Peuterlogica

Al jaren hou ik een lijstje bij van de grappige of verbazingwekkende dingen die mijn kleine man zegt. Veelal zijn dat interpretaties van uitspraken die hij ons wel eens heeft horen zeggen. De laatste tijd is hij erg geïnteresseerd in wetenschap en techniek. We moeten alles tot in details uitleggen en blijkbaar slaat meneer ook alles op. In zijn gesprekken met andere kinderen komen deze weetjes vervolgens weer naar voren. Al kijken andere kinderen hem vervolgens wel eens aan alsof ze water zien branden.

“Het is daar heel eng en donker hoor.”

Afgelopen dinsdag was mijn kleine man lekker aan het klimmen in de binnenspeeltuin van Plaswijckpark. Ik stond met de kleine meid toe te kijken hoe hij door de kasten en over de touwen klom. (Het huis in de heuvel is een binnenspeeltuin waar ze spelen in een levensgroot huis met reuze kasten en zelfs een enorme badkuip.) Op een gegeven moment kwam er een jongetje achter hem aan. Ze kletsten wat en mijn peuter besloot om lekker weer in de kast te kruipen om te gaan klimmen. Het jongetje liep achter hem aan en begon een enorm verhaal af te steken over de gevaren van de kast. “Het is daar heel eng en donker hoor”, hoorde ik hem zeggen. Ik was benieuwd hoe mijn peuter hierop zou reageren. Ik verwachtte dat hij wellicht de keuze zou maken om dan maar de andere kant op te gaan, weg bij het jongetje. Hij liet zich echter niet zomaar kennen.

“Mijn pupillen worden groter in het donker.”

Nadat het jongetje er nog aan toe had gevoegd dat er ook spinnen en beestjes in het donker liepen, sloeg mijn kleine man terug met een wetenschappelijk verhaal. “Nou, mijn pupillen worden groter in het donker en dan kan ik heel goed kijken.” Hij zag dus totaal het probleem niet van het donker en de zogenaamde beestjes. Of misschien had hij door dat het jongetje hem probeerde bang te maken. Wat dus niet gelukt was. Ik moet toegeven dat ik stiekem best trots was op de kennis die hij heeft. Hij is tenslotte pas 3,5.  Hij liet zich dus niet zomaar uit het veld slaan. Het jongetje keek hem vervolgens aan alsof hij gek was en klom toen toch maar de kast in. Mijn kleine man had totaal niet door dat het jongetje het, naar mijn idee, niet begreep en klom er achter aan. De twee boeven speelden nog even gezellig en gingen daarna ieder weer hun eigen weg.

peuterlogica

Hoe verzint hij het?

Je vraagt je misschien af hoe de kleine man weet dat zijn pupillen groter worden in het donker? Een half jaar geleden heeft hij dit geleerd. Samen met zijn vader ging hij de donkere bijkeuken in en weer de lichte eetkamer in. Vervolgens keken ze steeds wat er met hun pupillen gebeurde. Blijkbaar heeft dit nogal indruk gemaakt en gebruikt hij dat nu dus in zijn voordeel. Handig toch?

2 Comments on Peuterlogica; hoe ik weer eens verbaasd werd

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment *






CommentLuv badge